Waarom ik dit maak

Ik ben Roel. Ik ben opgegroeid buiten en ik ben er nooit mee opgehouden. Sinds 2019 maak ik dingen van steenpapier, en KIVI is het boekje dat ik zelf miste.

Roel schrijft in een notitieboek, zittend op een steen aan de oever van een meer met naaldbos op de achtergrond.
Aan het water, met het boekje dat ik zelf al jaren gebruik. Nog een MOYU, en precies de plek waar het idee voor KIVI vandaan kwam.

Het begon met een natte notitie

Ik ben veel buiten, en papier is daar het slechtste materiaal dat je mee kunt nemen. Eén bui, één lekkende fles, één ochtend met dauw en je aantekeningen zijn weg. Steenpapier heeft dat probleem niet. Het lag alleen nooit in het formaat dat je meeneemt als je de deur uit gaat.

En de aantekening die je buiten maakt is nou juist degene die je niet nog een keer kunt maken. Een vogel die je één keer ziet. Een spoor dat morgen weg is. Een meting die alleen op dat moment klopt.

Over Roels schouder gefotografeerd terwijl hij buiten in het bos in een gelijnd notitieboek schrijft.
De houding waar het om gaat: op je knieën, buiten, met de pen die je toch al bij je hebt.

Minder slecht is niet goed genoeg

In Cradle to Cradle beschrijft McDonough het boek van de toekomst: geen boom, geen papier, maar een materiaal dat oneindig recyclebaar is. Hij drukte zijn eigen boek op synthetisch papier om te bewijzen dat het kon. Dat was 2002.

Minder slecht is niet goed genoeg. Niet efficiënter vervuilen, maar anders ontwerpen.

Daarom werk ik met steenpapier en niet met FSC-hout. FSC is netter kappen. Steenpapier is niet kappen.

Waarom een apart merk

Een boekje voor buiten moet iets anders kunnen dan een boekje voor kantoor. MOYU is gemaakt voor het bureau. KIVI is gemaakt om nat te worden en om onder in een rugzak te liggen. Andere klus, ander boekje, apart bedrijf.

MOYU

Sinds 2019. Notitieboeken van steenpapier voor kantoren. B-Corp gecertificeerd.

moyu-notebooks.com
Stonepacker

Herbruikbare verzenddozen van steenpapier. Via het BOXO-netwerk komt één doos tot 25 keer terug.

stonepacker.com

Waar ik heen wil

De papierindustrie draait al honderd jaar op bomen, water en bleek. Steenpapier gooit dat niet in één keer om. Maar elke categorie die overstapt maakt de volgende makkelijker: eerst notitieboeken, toen verzenddozen, nu boekjes voor buiten.

Waar ik niet omheen ga

Je zou kunnen zeggen: je begon omdat papier voor eenmalig gebruik een probleem is, en nu maak je papier waar je één keer op schrijft. Dat is een terechte vraag. Het probleem was nooit dat je iets één keer opschrijft. Het probleem is dat we bomen kappen en water verbruiken voor iets dat we een dag later weggooien. Een veldboekje wordt niet weggegooid. Het is het enige papier in mijn huis dat ik echt bewaar.

En over het materiaal blijf ik eerlijk. Steenpapier is boomvrij en er komt geen water aan te pas bij het maken van het vel, maar er zit ongeveer twintig procent plastic in. Het is dus niet biologisch afbreekbaar en het hoort niet in de natuur achter te blijven. Dat vertellen we er gewoon bij, ook als het beter verkoopt om het niet te zeggen.

Wat er teruggaat

Eén procent van onze omzet gaat naar de natuur. Van de omzet, niet van de winst, want winst is een getal waar je aan kunt draaien en omzet niet.

Dat is de norm van 1% for the Planet, en daar sluiten we ons bij aan zodra de winkel draait en we een jaaromzet kunnen laten zien. Dan controleert een derde partij of we het ook echt doen en naar wie het gaat. Tot die tijd staat hier geen keurmerk, want dat hebben we nog niet verdiend. Het is voorlopig onze eigen belofte, en die kun je ons houden.

Roelroel@moyu.rocks