Het beste waterbestendige notitieboek om te vissen: waar je op moet letten

Een visboekje heeft een taak die een bureauboekje nooit tegenkomt: het wordt nat, en het wordt nat met vieze handen. Regen, opspattend water, een schepnet dat over de pagina afdruipt, aasslijm aan je vingers. Het beste waterbestendige notitieboek om te vissen is er een waarbij het vel zelf geen water opneemt, zodat de pagina niet pulpt of doorschijnt en een balpen- of potloodstreep blijft staan waar je hem zette. Daarmee valt het meeste af wat als visboekje wordt verkocht, want een groot deel daarvan is gewoon papier met het woord waterproof op de omslag.

Dat is het korte antwoord. Hier is het lange, want het verkeerde boekje kopen is een les die je alleen op het water leert, meestal op het slechtst denkbare moment.

De val in het woord waterproof

Zoek op waterproof fishing log book en de meeste resultaten bovenaan zijn gedrukte journals op Amazon. Mooie omslagen, voorgedrukte kolommen voor datum, soort, gewicht, kunstaas. Lees de recensies en je ontdekt dat de pagina's gewoon papier zijn. De verkoper zette waterproof in de titel omdat jij dat intypte, niet omdat het papier iets doet als het regent.

Er is een tweede groep die wel echt voor het natte werk gebouwd is. Daarvoor bestaan twee routes, en dat zijn niet dezelfde dingen. De ene is gecoat papier: gewoon houtpapier met een waterafstotende laag, zodat druppels van het oppervlak parelen. Rite in the Rain is daar de bekendste naam, met tientallen jaren veldgebruik achter zich, dus dat is een serieus product en geen truc. De andere is een vel dat helemaal geen houtvezel bevat, zodat er niets is dat water kan opzuigen. Steenpapier, wat wij maken, werkt zo. Geen van beide is automatisch beter. Ze lossen hetzelfde natte probleem van tegenovergestelde kanten op, en welke bij jou past hangt af van je pen, je klimaat en hoe het boekje tussen sessies door behandeld wordt.

Waar het op het water echt om gaat

Vergeet de omslag. Vier dingen bepalen of een notitieboek een visseizoen overleeft.

1. Het vel neemt geen water op. Daar draait alles om. Een pagina die water opzuigt gaat golven, wordt doorschijnend en laat inkt uitlopen of loslaten. Een niet-absorberend vel, gecoat of vezelvrij, laat het eraf lopen. Vegen en doorschrijven.
2. Je schrijft erop met de pen die je al bij je hebt. Een balpen of potlood moet schoon aanslaan op een vochtige pagina. Je wil niet elke keer als je een vis vangt op zoek naar een speciale pen onder druk.
3. Het is met een hand te gebruiken. Je hebt vaak een hengel, een net of een vis in de andere hand. Een boekje dat plat blijft liggen en een aantekening aanneemt zonder tweede hand verdient zijn plek.
4. Het scheurt niet zomaar. Nat gewoon papier scheurt langs de vezelrichting. Steenpapier heeft die richting niet, dus er is ook geen richting om langs in te scheuren.

Waarom een balpen het hier wint van een dure pen

De pen doet meer dan mensen verwachten. Op een niet-absorberende pagina blijft inkt op het oppervlak liggen in plaats van erin te zakken, dus een gel- of vulpenlijn heeft langer nodig en een natte duim trekt hem uit. Een gewone balpen duwt een dikke, kleverige inkt die het oppervlak pakt en snel droogt, en dat is precies wat je wil met natte handen en haast. Potlood is nog vergevingsgezinder, want grafiet trekt zich niets van vocht aan en hecht prachtig op een licht krijtachtig oppervlak. Het advies is dus saai: gebruik de balpen uit je jaszak, of een potlood, en sla de dure weerbestendige pen over tenzij je hem al hebt.

Wat wij nog niet weten

Hier hoort normaal een alinea waarin een merk zogenaamd eerlijk is over de zwakke plek van zijn eigen product. Wij kunnen die alinea niet schrijven, want wij hebben het nog niet gemeten.

Wat we weten is materiaalkennis: er zit geen vezel in, dus er is niets dat water opneemt. Wat we niet weten is waar de grens ligt. Hoe lang overleeft een pagina onderdompeling? Wat doet een dag in de volle zon op een metalen luik? Hoe hard kun je over een verse balpenregel boenen voordat hij uitveegt? Dat zijn precies de vragen die een visser stelt, en op geen enkele productpagina in deze categorie staat een gemeten antwoord.

Wij gaan die tests doen zodra de proefdruk binnen is, met foto's van voor en na, en we zetten de uitkomst hier neer. Ook als hij tegenvalt. Tot die tijd zeggen we waterbestendig en verder niets, want een grens verzinnen omdat de tekst erom vraagt is precies wat de rest van deze categorie doet.

Wat je in een goed vislogboek zou moeten bijhouden

Een boekje is alleen nuttig als het patroon dat je opschrijft je de volgende keer helpt. Over een seizoen zijn dat de aantekeningen die geluk langzaam veranderen in het kunnen lezen van het water, sessie voor sessie. De moeite waard om elke keer te noteren:

• Datum, water en stek, zodat je terug kunt naar wat opleverde.
• Weer, en als je aan de kust vist het getij. Twee regels die meer van je vangsten verklaren dan wat dan ook.
• Watertemperatuur en helderheid, allebei bepalender voor waar vis zit dan de meeste vissers toegeven.
• Aas of kunstaas, en de precieze presentatie, diepte, binnenhaalsnelheid of montage.
• Wat je ving, de maat en het tijdstip, want het wanneer is vaak het hele verhaal.
• Wat niet werkte. De blanks leren je net zoveel als de vis, en niemand schrijft ze op.

Je hebt daar geen voorgedrukt schema voor nodig. Een gewone gelijnde pagina en een gewoonte verslaan een mooi sjabloon dat je in augustus niet meer invult.

Formaat, binding en gewicht

Voor vissen zou ik een boekje op zakformaat nemen boven een groot exemplaar. Een B6 past in een jas of de bovenlade van een viskoffer en geeft je nog steeds volle breedte om over te schrijven, waar een A6 krap gaat voelen zodra je een paar regels per vis noteert. Binding is een echte keuze: een spiraal ligt kurkdroog plat voor aantekeningen met een hand en je kunt hem helemaal dubbelvouwen, terwijl een genaaid boekje slanker is en geen draad heeft die in je lijn of je netmaas blijft haken. Een niet-absorberend vel is iets dichter dan houtpapier van dezelfde dikte, dus een visboekje is een beetje zwaarder dan het eruitziet. Dat merk je over een heel boekje, nooit van pagina tot pagina. Kampeer je ook langs het water, dan geldt hetzelfde verhaal in onze gids over het beste notitieboek om te kamperen.

Is steenpapier de groenere keuze voor een visboekje?

Tegenover papier van nieuwe houtpulp is het productieverhaal van steenpapier echt en controleerbaar: geen bomen gekapt, geen proceswater bij het vormen van het vel, geen bleek [1].

Een CO2-percentage noemen we niet. Wij hebben onze eigen voetafdruk doorgerekend en kwamen tot de conclusie dat steenpapier op CO2 ongeveer gelijkspeelt met gewoon papier: het wint in de productie en verliest dat weer bij de verbranding, omdat het plastic dat het vel bij elkaar houdt fossiel is. De hele berekening, met bronnen en met de plekken waar hij wankelt, staat in wij rekenden de CO2 van ons eigen notitieboek uit. Je ziet elders 94 procent staan; dat komt uit de levenscyclusanalyse van MOYU en gaat over een uitwisbaar boekje dat vijftien wegwerpboekjes vervangt [2]. Die winst zit in hergebruik en geldt dus niet voor een permanent boekje zoals dit.

De keerzijden zijn net zo echt, en ze tellen voor iets wat je ooit in een jachthavenbak gooit. Er zit plastic in steenpapier, dus het is niet biologisch afbreekbaar, niet composteerbaar en niet plasticvrij. Als materiaal recyclet het juist beter dan papier: HDPE haalt in tests minstens tien rondes met behoud van eigenschappen [3] en calciumcarbonaat gaat niet achteruit [4], tegenover de vier rondes die een papiervezel in Europa gemiddeld haalt [5]. Wat ontbreekt is inzameling, en daarom mag je hem aan ons terugsturen. Meer daarover in ons stuk over of steenpapier recyclebaar is.

Veelgestelde vragen

Is een visboekje ooit echt waterdicht? Geen pagina is duikuitrusting. Een goede is waterbestendig: regen, spatwater en natte handen deren hem niet omdat het vel geen water opneemt. Onderdompelen vindt de grens. Waar die grens ligt hebben wij niet gemeten, en we noemen er geen getal bij tot we dat wel hebben gedaan.

Kan ik er met een gewone pen op schrijven? Ja, en dat zou je moeten doen. Balpen en potlood zijn ideaal op een niet-absorberende pagina. Gel en vulpen werken ook, maar drogen langzamer, dus een natte duim veegt een verse regel uit.

Spiraal of gebonden om te vissen? Spiraal ligt plat en vouwt helemaal dubbel. Gebonden is slanker en heeft geen draad die je lijn vangt. Allebei prima; het hangt af van hoe je het boekje vasthoudt terwijl er een vis aan zit.

Werkt het in de kou? Ja. Het blijft soepel bij vorst en bevriezend spatwater, waar vochtig houtpapier langs de vouw zou scheuren.

De korte versie

Het beste waterbestendige notitieboek om te vissen is er een waarbij het vel zelf water weigert, zodat een balpen- of potloodstreep regen, spatwater en natte handen overleeft zonder dat de pagina pulpt. Koop op het niet-absorberende vel en niet op de omslag, en gebruik de pen die al in je zak zit.

Dus voor je volgende vroege start: wat wil je liever, dat je vangstlogboek het weer overleeft of de marketing? Hoe ons B6 steenpapier notitieboek zich houdt op een nat dek zie je op de productpagina. Geen boom, geen bleek, geen proceswater, en hier staat wat dat in cijfers wel en niet betekent.

Bronnen

1. Levenscyclusanalyse van MOYU: productie zonder proceswater, Cradle to Cradle-gecertificeerde fabriek.
2. Dezelfde analyse: 94 procent minder CO2 voor één uitwisbaar boekje tegenover vijftien wegwerpboekjes over drie jaar.
3. Praktijktests waaruit blijkt dat HDPE minstens tien keer te recyclen is, gepubliceerd via Plastics Today.
4. Pebble Printing Group, Stone Paper FAQ: calciumcarbonaat als vulstof in gerecycled plastic.
5. Cepi, Circular Economy: in Europa doorliep elke vezel in 2024 gemiddeld vier recyclerondes.